|
Publikacje katolickie
|
Wpisany przez Administrator
|
|
piątek, 30 lipca 2010 09:12 |
|
Od Wydawcy
Trwający kryzys współczesnej kultury jest kryzysem samego człowieka i sensu jego życia. Objawia się on poprzez: odrzucenie personalistycznej koncepcji osoby ludzkiej, zanegowanie prawdy, jako czynnika poznawczego, odrzucenie etyki normatywnej, a także publiczne przemilczanie chrześcijaństwa i Boga we wszystkich wymiarach egzystencji człowieka. Taka kultura nie będzie służyła człowiekowi, jako osobie, a stanie się narzędziem jego duchowego zniewolenia i zniszczenia.
Dlatego podczas kolejnego XXVI Sympozjum „Stąd Nasz Ród”, które odbyło się 16 kwietnia 2010 roku w Gnieźnie omawialiśmy i dyskutowaliśmy o kryzysie współczesnej kultury i samego człowieka poszukując odpowiedzi na fundamentalne pytania:, jaka jest prawda o człowieku, jaki jest sens jego życia, w jaki sposób poprzez wiarę i kulturę można poznać i upowszechniać tę prawdę o człowieku i o sensie jego człowieczeństwa?
Sympozjum poprzedziła uroczysta Msza Św. w Katedrze Gnieźnieńskiej pod przewodnictwem J.E. Ks. Arcybiskupa Henryka Muszyńskiego, Prymasa Polski, który w homilii mówił o biblijnych i ewangelicznych źródła chrześcijańskiej tożsamości i o wartościach, które składają się na nasze dziedzictwo i kulturową tożsamość narodu.
Pierwszy z referatów Sympozjum wygłoszony, przez Ks. dr Andrzeja Jędrzejewskiego z Fili Uniwersytetu Kardynała Wyszyńskiego w Radomiu „Humanizm chrześcijański w służbie rozwoju integralnego – społeczne przesłanie encykliki Benedykta XVI Caritas in veritate” nawiązywał do encykliki Ojca Świętego Benedykta XVI „Caritas In Veritate”. Dlaczego właśnie chrześcijański humanizm może być tak istotnym fundamentem przyszłości człowieka i świata?
„Kościół, jak wskazują dokumenty KNSK (…) chce zaoferować wszystkim ludziom humanizm, zgodny z Bożym zamysłem miłości wobec historii – humanizm integralny i solidarny, zdolny stworzyć nowy porządek społeczny, ekonomiczny i polityczny, oparty na godności i wolności każdej ludzkiej osoby, realizowany w pokoju, sprawiedliwości i solidarności. Humanizm ten może się urzeczywistnić, jeśli poszczególni mężczyźni i kobiety, a także ich wspólnoty dbać będą o cnoty moralne i społeczne w sobie samych i szerzyć je w społeczeństwie, »tak, aby przy koniecznej pomocy łaski Bożej powstawali nowi ludzie i twórcy nowej ludzkości«„ (nr 19).
Taka jest odpowiedź Kościoła na współczesny antyhumanizm, który jest bezbożny, nie tworzy wartości uniwersalnych, transcendentnych, a opiera się na chwilowych porywach mody. Niszczy on także relacje obywatelskie i społeczne. Zamiast bronić godności człowieka i rodziny, taki antyhumanizm staje się ich ukrytym przeciwnikiem wmawiając, że to, co chrześcijańskie, jest dla człowieka współczesnego staroświeckie albo nawet wrogie.
Drugi referat „Rozważania nad ojczystą kulturą Prymasa Kardynała Stefana Wyszyńskiego” wygłosił ks. prof. dr hab. Jerzy Lewandowski z UKSW w Warszawie. Prymas Tysiąclecia, jak nikt inny w tamtych czasach czuł i rozumiał tę niepowtarzalną wartość polskiej kultury, osadzonej w życiu religijnym, a nie w różnych koncepcjach, społecznych, politycznych, czy ideologicznych, kultury, jako afirmacji człowieka, bytu wolnego, głęboko przywiązanego do swojej wolności indywidualnej i społecznej. W homilii wygłoszonej 6 stycznia 1981 roku archikatedrze warszawskiej powiedział: „Ogromne bogactwo wspólnoty narodowej stanowią dobra odziedziczone, takie jak ziemia czy kultura narodowa. Mówimy o ziemi nie tylko w sensie gleby. Mówimy o ziemi ojczystej, rodzinnej, na której pokolenia całe wypracowały to środowisko kulturalne, w którym żyjemy. Ziemia ojczysta to język, mowa, literatura, sztuka, kultura twórcza, kultura obyczajowa, kultura religijna. To jest ziemia. Gdy nam przypomina mądrość Boża „:Czyńcie sobie ziemię poddaną” chciejmy pamiętać, że w sumieniu narodowym doniosłe znaczenie ma nasz stosunek do tych dóbr odziedziczonych przez nas. Wypracowały je pokolenia całego milenium, pokolenia, które żyły przed nami i „uprawiały” tę ziemię nie tylko w sensie rolniczym, ale w sensie rodzimej i narodowej kultury. Glebę uprawia się bowiem nie tylko przez nawóz, ale przez miłość, przez wielką miłość do ziemi ojczystej i do wszystkiego, co ją stanowi. Dlatego człowiek odnosi się z ogromnym szacunkiem do swojej przeszłości, stara się ja poznać, ocenić, zrozumieć, uważa ją za swoje dziedzictwo, którego zdradzić nie wolno”.
„Katolicka Nauka Społeczna, jako narzędzie ewangelizacji kultury – na przykładzie działalności Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana” w obszarze kultury”, to trzeci referat przedstawiony przez Tomasza Nakielskiego Przewodniczącego Rady Oddziału Okręgowego KSCCH w Olsztynie.
Nauka Społeczna Kościoła daje podstawy do tworzenia społeczeństwa obywatelskiego. Poznawanie, propagowanie tej nauki jest dla naszego Stowarzyszenia wielką wartością, ale i wyzwaniem dla działań ewangelizacyjnych świeckich. „Nauka społeczna sama w sobie ma wartość narzędzia ewangelizacji: głosi ona Boga i tajemnicę zbawienia w Chrystusie każdemu człowiekowi i z tej samej racji objawia człowieka samemu sobie” (Centissimus Annus nr 54). Ta nauka nie ma zamiaru ani nie zmusza do tworzenia państwa wyznaniowego, ale stanowi propozycję dla osób wierzących chcących aktywnie uczestniczyć w życiu społecznym. To, co powinno być dla nas ważnym wnioskiem praktycznym, to poszukiwanie metod, w jaki sposób skutecznie ewangelizować kulturę.
Oddając do rąk czytelników kolejny tomik „Biblioteki Życia i Myśli” wyrażamy przekonanie, że bogate treści zawartych w nim referatów pogłębią wiedzę, zachęcą do refleksji, ugruntują świadomość, że jako Naród i społeczeństwo żyjemy we wspólnocie i dzięki niej możemy także osiągać pełnię swojego człowieczeństwa. Nasza egzystencja, rozpięta jest między sięgającą głęboko wstecz przeszłością a pokoleniami, które nastąpią i wobec których jesteśmy odpowiedzialni za nasz wspólny los.
Wskazał na to w homilii Ks. Arcybiskup Henryk Muszyński Prymas Polski „To nasze zadanie: czerpiąc z dziedzictwa kultury, budować lepszą przyszłość, sięgając ze skarbca „wczoraj”, dziś budować „jutro”. Módlmy się, więc, byśmy my sami, ale także przyszłe pokolenia, całym sercem trzymali się naszego chrześcijańskiego dziedzictwa i kultury narodowej. Byśmy wciąż je zgłębiali i przekazywali dalej. Właśnie w ten sposób, Najmilsi, jak powiedział Stefan Kard. Wyszyński, powstaje „świadomość służby społecznej i kształtuje się więź wspólnoty narodowej – tak, iż nie czuje się wtedy kimś obcym w swojej Ojczyźnie”. |
|
Zmieniony: piątek, 30 lipca 2010 09:37 |
|
|
Wpisany przez Administrator
|
|
piątek, 30 lipca 2010 09:12 |
|
Od Redakcji
W bieżącym numerze „Zeszytów Problemowych” zamieszczamy materiały z XXV i XXVI Sejmiku Rodzinnego organizowanego przez Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana”. Pierwszy odbył się w Gliwicach w dniach 25-26.10.2009 roku pod hasłem „O prawo do dziejów kultury i dziedzictwa rodzinnego”, drugi zorganizowano w Rzeszowie w dniach 6-7.11.2009 roku pod hasłem „Współczesny świat – zagrożenie i wyzwanie dla małżeństwa i rodziny”.
Połączenie tematyki obu sejmików w jednym zeszycie „Kultura i Rodzina” może na pierwszy rzut oka budzić wątpliwości. Co wspólnego ma ten tytuł z tematyką obu sejmików? Jednakże solidną przesłankę dla takiego rozwiązania stanowi przenikanie się omawianych na sejmikach zagadnień, ich wpływ i wzajemne oddziaływanie.
Zawarte w zeszycie materiały pozwalają na wszechstronny ogląd poruszanych problemów, ale przede wszystkim są doskonałym odzwierciedleniem ogólnych i szczegółowych relacji, związków i wzajemnego przenikania się dwóch podstawowych wartości, jakimi są rodzina i kultura.
Mamy nadzieję, że czytelnicy znajdą w prezentowanym zbiorze tekstów takie, które pogłębią ich wiedzę i staną się inspiracją do tworzenia rozwiązań społecznych nienaruszających praw i godności osoby ludzkiej. |
|
Zmieniony: czwartek, 19 sierpnia 2010 01:34 |
|
Wpisany przez Administrator
|
|
wtorek, 22 września 2009 10:22 |
|
Autor w swoim słowie wstępnym akceptuje nadzieję, że to monograficzne opracowanie tematyki sumienia będzie pomocą w zgłębieniu jego fenomenu. Nie ma wątpliwości, że dobrze uformowane sumienie jest niejako „kompasem” dla współczesnego człowieka, który staje wielokrotnie przed niełatwymi wyborami. W dobie szerzącego się subiektywizmu nie można tej instancji absolutyzować, z drugiej jednak strony chroni ona nas przed skrajnym legalizmem, czuwając nad tym aby człowiek poddał się ostatecznie działaniu Prawdy, oświetlającej jego drogi życia.
|
|
Zmieniony: poniedziałek, 28 września 2009 22:11 |
|
Wpisany przez Administrator
|
|
wtorek, 22 września 2009 09:56 |
|
Od redakcji
„Między nacjonalizmem a patriotyzmem” – taki tytuł nadaliśmy kolejnemu już, dwudziestemu numerowi Zeszytów Problemowych wydawanych w ramach „Życie i Myśl”. Materiały zawarte w tym zeszycie są pokłosiem VII konferencji „Śląsk w zjednoczonej Europie”, organizowanej wspólnie przez Oddział Opolski i Zespół Programowy Katolickiego Stowarzyszenia CIVITAS CHRISTIANA w Warszawie. Konferencja odbyła się 14 września 2006 roku na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego. Zeszyt ten zawiera także recenzje książek odnoszących się pośrednio do problematyki patriotyzmu, a dotyczących takich kwestii jak: duszpasterstwo emigracji polskiej w Niemczech, losy Polaków, Niemców i Ukraińców w latach 40. i 50. na Warmii i Mazurach, a także wizję polsko-niemieckiego pojednania Augusta Scholtza i kronikę parafialną wsi Łopienno ks. Władysława Stryjakowskiego. Dlaczego problematykę patriotyzmu uznajemy za tak ważną nie tylko w kontekście edukacji patriotycznej społeczeństwa polskiego, ale także w tym szerszym wymiarze europejskim? Patriotyzm jest postawą miłości i otwartości człowieka wobec świata wartości stanowiących ojczyste środowisko życia człowieka i jego wspólnot. Poprzez patriotyzm konkretny człowiek, rodzina, wspólnota lokalna czy narodowa wyraża swą osobowość i daje świadectwo duchowej, kulturowej i politycznej tożsamości. Patriotyzm jest także wyrazem godności człowieka i wspólnoty narodowej. Ma również chrześcijański wymiar miłości do Boga i Ojczyzny. Wyrasta z gleby chrześcijańskiej, jest owocem i skutkiem głębokiej wiary. Jeśli jednak patriotyzm jest jedynie wyrazem i skutkiem jakiejś ideologii, to wówczas przeradza się nacjonalizm. Dlatego jest potrzebna refleksja nad własnymi dziejami, własną tożsamością, którą należy zdefiniować tak, aby szanować inne narody i współpracować z innymi ludźmi. Ustrzeże to nas przed pokusami nacjonalizmu czy pogardy dla innych. Wtedy możemy powiedzieć, że patriotyzm to „budowanie siebie” w relacjach z innymi. Przyszło nam żyć i tworzyć w czasach wielkiego zamętu duchowego, ideowego oraz politycznego i cywilizacyjnego. W szczególny sposób dotyka to postaw człowieka wobec wszelkich wartości, historii i tradycji. Człowiek jest zagubiony, żyje obecną chwilą, ma poczucie tymczasowości, a nawet bezsensowności wszystkiego. Procesy globalizacji wywołują wręcz światopoglądową rewolucję nie tylko wśród dzieci i młodzieży, ale także w ludziach dorosłych, dla których formacja patriotyczna często sprowadza się jedynie do kultywowania symboli polskości i patriotycznej obrzędowości. Jest wobec tego potrzebna rzetelna formacja patriotyczna skierowana na wychowanie człowieka do prawdy, wiary i miłości, do ofiarnego czynu i odpowiedzialności za dobro wspólne, ale także człowieka otwartego na inne narody, kultury i ich wartości w duchu nauczania społecznego Kościoła, a przede wszystkim Jana Pawła II. Dlatego edukacja patriotyczna obejmować musi całego człowieka, jego intelekt, wolę, uczucia i sumienie. Tym wydawnictwem pragniemy włączyć się do poważnej debaty na temat tego, jaki powinien być nowoczesny polski patriotyzm, a tym samym przyczynić się (chociażby w skromnym stopniu) do kształtowania postaw naszego społeczeństwa i jego edukacji patriotycznej. |
|
Zmieniony: poniedziałek, 28 września 2009 22:12 |
|
Wpisany przez Administrator
|
|
wtorek, 22 września 2009 09:56 |
|
„Sprostać wyzwaniom...” to owoc wielorakich przemyśleń Alfreda Wawrzyniaka nad zadaniami jakie wynikają z misji Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana”. Wartość proponowanych tu „zamyśleń” o Stowarzyszeniu polega między innymi na bardzo osobistym stosunku Autora do przedstawianej problematyki popartym równocześnie głęboką wiedzą merytoryczną, zwłaszcza z zakresu filozofii i nauki społecznej Kościoła.
„Doświadczenie siebie samego w jakiś sposób trwa [...] składa się z wielu doświadczeń i stanowi jakby ich sumę” – te słowa kardynała Karola Wojtyły, cytowane w niniejszej pracy, odzwierciedlają istotę podjętego trudu ukazania głębszego sensu udziału w budowaniu Civitas Christiana.
Doświadczenie długiego już przecież życia, pełnego poświęcenia i zaangażowania osobistego wpisanego w doświadczenie współtworzonej wspólnoty łączy się tutaj z poczuciem odpowiedzialności za przyszłość Stowarzyszenia, za jego godne miejsce we wspólnocie Kościoła i Narodu. To piękny wzór postawy człowieka zatroskanego o jakość życia społecznego w Ojczyźnie, o służebną obecność katolików świeckich w polityce rozumianej jako „roztropna troska o dobro wspólne”.
Dziękując kol. Alfredowi Wawrzyniakowi za wykonaną pracę polecam to dzieło do stałej lektury wszystkim członkom Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana”, szczególnie zaś liderom zespołów formacyjno-zadaniowych.
Ufam, ze zamyślenia wywołane tą lekturą będą pomocne w głębszym rozumieniu piękna misji i służby Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana”, a zarazem będą pomocne w podejmowaniu konkretnych inicjatyw, w tworzeniu projektów i dzieł na tę miarę, która zawarta jest w słowach C.K. Norwida: „Piękno na to jest, by zachwycało do pracy, praca, by się zmartwychwstało”.
Przewodniczący Zarządu Głównego
Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana”
Ziemowit Gawski |
|
Zmieniony: poniedziałek, 28 września 2009 22:10 |
|
|
|
|
|
|
Strona 1 z 4 |
|
|
|
Katolickie
