Administracja ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego w Wielkopolsce. Służby, inspekcje i straże 

 
Bezpieczeństwo jest jedną z głównych potrzeb człowieka. Stąd bardzo ważnym zadaniem administracji rządowej i samorządowej, wynikającym z zapisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jest zapewnienie bezpieczeństwa obywatelom. Poczucie bezpieczeństwa stanowi podstawowy warunek rozwoju gospodarczego i społecznego oraz szczęścia osobistego i rodzinnego. Współczesne zagrożenia dotykają wielu obszarów i mogą być skutecznie likwidowane tylko wspólnym wysiłkiem państwa, samorządów, specjalistycznych służb, organizacji społecznych oraz wolontariuszy.

ze słowa wstępnego

Obowiązek [zapewnienie bezpieczeństwa obywateli] należy do wszystkich władz publicznych, także do organów samorządu, zwłaszcza terytorialnego. Podkreśla się przy tym, że każdy z pionów władzy i organów powinien działać zgodnie z właściwymi im kompetencjami i w odpowiednich dla nich formach prawnych i organizacyjnych (np. P. Winczorek, Komentarz do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., Warszawa 2000, s. 18). Oczywiście, dotyczy to także odpowiednich służb, inspekcji i straży, bezpośrednio zajmujących się ochroną bezpieczeństwa i porządku publicznego. Już z tych względów istnieje potrzeba stałego podejmowania stosownych badań, których wyniki będą wykorzystywane m.in. w nauce i w edukacji. Jest w pełni uzasadnione podejmowanie takich badań nie tylko w skali centralnej, ale także w poszczególnych województwach. Recenzowana praca realizuje to zapotrzebowanie, a fakt, iż redaktorem naukowym pracy jest prof. zw. dr hab. Jerzy Konieczny gwarantuje jej bardzo wysoki poziom [...].

Obecnie – z uwagi na występujące zagrożenia, ich nasilenie i zakres – szczególnego znaczenia nabiera istnienie sprawnej administracji ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Istnieniu takiej właśnie administracji służy recenzowana praca, i to nie tylko ze względu na swoje walory naukowe i edukacyjne.

z recenzji dr hab. prof. US Henryka Haaka

Dziecko samodzielne w szkole

W książce poruszono kwestię funkcjonowania szkolnego dzieci o różnym poziomie samodzielności, która ujmowana jest wsposób szeroki i wielopłaszczyznowy. Na podstawie podłużnych badań wyselekcjonowanej grupy dzieci autorka dowodzi, że różny jest poziom niezależności dzieci w okresie przygotowania do szkoły, w związku z tym rozpoczynają one edukację w szkole z odmiennym zakresem umiejętności. Inny jest więc poziom ich gotowości do realizacji kolejnych zadań w klasie pierwszej. Następnie dokonuje opisu funkcjonowania uczniów mniej i bardziej samodzielnych w różnych sytuacjach zarówno szkolnych, jak i pozaszkolnych. Na podstawie analizy losów uczniów pokazuje stopień gotowości do przekroczenia kolejnego progu i podjęcia kształcenia systematycznego w klasie czwartej. Szczególnie koncentruje się na pokazaniu sytuacji szkolnej i trudności w realizacji zadań szkolnych dzieci o niskim poziomie niezależności. Śledząc losy dzieci analizie poddaje wybrane czynniki ich rozwoju, skupiając się na omówieniu sytuacji rodzinnej i szkolnej, pokazując zmiany, jakich doświadcza współczesne dziecko. Książka skierowana jest do nauczycieli pracujących na różnych poziomach edukacji, do rodziców chcących świadomie wspomagać rozwój swoich dzieci, studentów kierunków pedagogicznych i nauczycielskich, a także wszystkich zainteresowanych stymulowaniem rozwoju dziecka.

[..] Wartość książki polega na tym, że Autorka nie tylko opisuje poziom i przejawy samodzielności dzieci sześcioletnich i porównuje je z osiągnięciami tych samych dzieci, kiedy kończą one edukację wczesnoszkolną, ale tworzy także profile samodzielności poszczególnych dzieci w różnych obszarach ich aktywności, takich jak zaspokajanie własnych potrzeb, realizacja zadań, podejmowanie decyzji, inicjowanie kontaktów itd. Pozwala to z jednej strony prognozować rozwój i trudności dziecka w poszczególnych obszarach jego aktywności, z drugiej zaś strony budować bardziej zindywidualizowane programy pracy i wspomagania różnych dzieci. Mośliwość prognozowania dalszej drogi rozwojowej dziecka stwarza szanse na podjęcie działań profilaktycznych, zapobiegających pojawianiu się zaburzeń i niekorzystnych czynników [...]

z recenzji Prof. dr hab. Haliny Sowińskiej

Kierunki rozwoju resocjalizacji w polskich zakładach dla nieletnich

Przedmiotem prezentowanej pracy jest analiza polskiego systemu instytucjonalnej resocjalizacji nieletnich. Głównym motywem poznawczym autora jest problem efektywności wychowania resocjalizacyjnego, przez co praca doskonale wpisuje się w trwającą w Polsce dyskusję na temat zwalczania zjawiska patologii społecznej wśród młodzieży. Autor wychodzi od wnikliwej analizy teoretycznej zjawiska niedostosowania społecznego, jego społeczno-ekonomicznych, kulturowych i osobowościowych uwarunkowań oraz psychospołecznych skutków, by w dalszej części ukazać w aspekcie historycznym rozwój systemów i koncepcji postępowania z młodzieżą niedostosowaną społecznie w Europie na przestrzeni wieków. Dokonuje też wnikliwej analizy i opisu polskich zakładów poprawczych i schronisk dla nieletnich przełomu stuleci uwzględniając wątki prawno-organizacyjne, funkcjonalne i kadrowe. Wszystko to tworzy tło dla prezentacji wyników szeroko zakrojonych badań nad atmosferą wychowawczą zakładów dla nieletnich, która potraktowana została jako jeden z najistotniejszych obecnie czynników wpływających na skuteczność działań korekcyjnych podejmowanych wobec przestępców młodych wiekiem w polskich zakładach dla nieletnich. Zgromadzony przez autora materiał posłużył do wyprowadzenia szeregu wniosków wskazujących na modyfikacyjne potrzeby polskiego systemu instytucjonalnej resocjalizacji nieletnich. Dzięki bogatemu doświadczeniu praktycznemu autora możliwym stało się skonkretyzowanie owych wniosków w postać jasno sformułowanych propozycji zmian systemu, co przydaje pracy dodatkowego waloru poznawczego i przydaje prakseologicznego wymiaru. Stąd też powinna ona wzbudzić zainteresowanie zarówno środowiska praktyków codziennie stykających się z problematyką resocjalizacji młodzieży, jak akademików wychowania resocjalizacyjnego oraz wszystkich aspirujących do którejś z tych społeczności.


Wczesne dzieciństwo młodocianych przestępców agresywnych

Książka Anety Mac „Wczesne dzieciństwo młodocianych przestępców agresywnych” prezentuje szereg informacji na temat agresji i jej uwarunkowań, przestępczości agresywnej, młodocianego przestępcy agresywnego, a także ukazuje nam znaczenie wczesnego dzieciństwa dla rozwoju jego osobowości. Gruntowne badania mogą dopomóc w odpowiedzi na pytania o przyczyny powstawania przestępczości agresywnej, ukazuje jak znaczny jest wpływ doświadczeń z wczesnego dzieciństwa na kształtowanie się i rozwój zachowań agresywnych i jakie relacje uczuciowe występowały w rodzinie młodocianego przestępcy agresywnego w okresie jego wczesnego dzieciństwa. Niniejsza publikacja może być w znaczącym stopniu przydatna dla wszystkich zajmujących się problematyką agresji i przestępczości, pomocna osobom zajmujących się resocjalizacją, a użyteczną dla psychologów, pedagogów i policjantów oraz studentów pedagogiki, zwłaszcza pedagogiki resocjalizacyjnej jak również dla praktyków w ich pracy wychowawczej i socjalnej. Jej głównym przesłaniem stała się próba odpowiedzi na trudne i znaczące pytanie: jaka jest rola wczesnego dzieciństwa w kształtowaniu się zachowań przestępczych agresywnych, brutalnych, powstających bez zewnętrznej potrzeby, zinternalizowanych.